le site de Arlette Steenmans

2010, Year of Biodiversity

and Year of the Tiger

Exhibition from May 16th to June 19th, at the Puimichel Atrium :

Wildlife Treasures

As part of the Art of the month of May, Arlette Steenmans presents Treasures of Wildlife with the support of Conseil General

******************

NEW From January 2009
Additional Courses by Popular demand.
Mondays 14.00-17.00
Thursdays 14.00-17.00
Saturdays 9.00-13.00
Full week courses (Mon-Fri) are also available other times by arrangement.
NEW Individual Illustrated Courses and Advice by Email and Internet
Please contact us at any time by telephone (33/4 92 79 95 00) or email (arlette@arlettesteenmans.com)

I hope you enjoy your visit to our galleries.
Many pictures are for sale.
Comments in my guestbook are always appreciated.

A few biographical notes about the artist

Arlette Steenmans was born in Mechelen, Belgium on February the 5th, 1958. Until the beginning of 1982 she lived in the centre of the city of Mechelen. She got interested in astronomy and got deeply involved with a youth group for astronomy. After having completed grammar school (1976), she continued studies at the "Karel de Grote Hogeschool voor schone kunsten", high school for art in Antwerp, speciality painting, where she graduated in 1980.
PUIMICHEL-FR

After a first exhibition in Mechelen in 1980 she set off on adventures and left in 1982 to Puimichel in the south-east of France where she founded a holiday centre for amateur astronomers. She bought a ruin of an old barn, named La Remise, which was gradually renovated. This project turned out to be a rough time and the difficult circumstances to survive left very little possibilities to create paintings. Her remarkable social abibilities and multilingualism (Dutch, English, French and German) turned La Remise into a favourite meetingplace of a very international public. One day, the remarkable adventurous life of the artist will be the source of inspiration for some most exciting books.

From 1988 Arlette Steenmans managed to find some time again to work out her artistic inspirations. Around 1990 she stayed some time in Huddersfield, England, where a nice collection of paintings came into being. After ten years of hard work and a financial aid of the EU La Remise became a nice but simple residence.
In 1998 Arlette Steenmans decided to concentrate completely on her artistic qualities.

Artistic distinctions (visit galeries PALMARES):
1976 : first price of publicity (Jeugd en Muziek, Mechelen, Belgium)
1985: fourth price of painting, Volonne, France
1986 : second price of drawing, Volonne, France
1994 : first price watercolour, Volonne, France
1995 : first prize pastel and third prize symbolism, international award of painting, Cannes, France
1996 : first publics' prize, Peyruis, France
2002 : first prize watercolour and first prize painting on location, Oraison, France
2002 : Featured artist, Wings and Wildlife Art show, Pittsburgh, Pennsylvania, U.S.A
2003 : first prize painting, symposium Digne Les Bains, France
2004 : first prize painting on location, Oraison, France
2005 : first prize painting on classic supports, oraison, France
2005 : Special guest Art Wind show, south Corea
2006 : first prize watercolour, St Julien d'Asse, France
2006 : first prize watercolour, Rians, France

Exhibitions in group or individually at :

France : Cannes, Lurs, Paris, Peyruis, Volonne
Belgium : Brugge, Mechelen, Neufchateau, Ostend
Switzerland : Luzern
Montecarlo : Monaco
U.S.A : Pittsburgh
South Corea

Collection of Poems
Emotional suffering has deeply marked the soul of the artist. The loss of both parents at a young age, her distress, her anxiety for the future to come, her loneliness, her uncertainty, love and disillusionment... all these have intensified her need to express these feelings in creating art. Most poems are written in Dutch, some even in French or English, but all were kept hidden for many years. Reading the poems reveals the emotional highlights of this artist. Some clearly describe her filosophy about the established society. Almost nobody ever knew about the existence of this lyric poetry of the hand of artist-painter Arlette Steenmans. At several occasions art-critics described the paintings of Arlette as lyrical and pure poetry, being unaware of the hidden poems that she wrote in critical situations. Here we give an overview of the poems as far as these could be retrieved:
· Aan moeder (in Dutch)
· Voor mijn vader (in Dutch)
· Eenzaam en verloren (in Dutch)
· Voor het kikkertje (in Dutch)
· Vaarwel mijn land der dwazen (in Dutch)
· Gedicht voor mijn hond Flip (in Dutch)
· Aan wie kan ik vertellen (in Dutch)
· De ontmoeting (in Dutch)
· Mijn hond is gestorven (in Dutch)
· Bloemen (in Dutch)
· Afscheid (in Dutch)
· A qui pourrais-je dire (in French)
· Verlangen (in Dutch)
· Slapeloze nacht (in Dutch)
· De tuin van 't oudershuis (in Dutch)
· Herinnering (in Dutch)
· Het verleden (in Dutch)

Aan moeder
zo tere het vallen in 't fonkelende nat
van dropjes van hoger gekomen
zo tere, moeder, is het dat
de dood je van ons heeft genomen
zo tere het sterven door regen en wind
om zacht naar diepte te deinen
zo tere, moeder, als bloesem bemind
om eeuwig in 't niets te verdwijnen
zo tere het leven van ons weggevlucht
de bloesem reeds lang hier vandaan
zo tere, moeder, zie'k nu pas de vrucht
van de bloem die hier heeft gestaan

Eenzaam en verloren
Vader is gestorven, liet achter ons met twee
water klaar bedorven tot grijs en loze zee
Verleden nam ons beet, nam weg de eenheid waar
eens pogend werd gesmeed, langzamer jaar na jaar
Vader is gestorven, de aarde staat niet stil
zelfs nu het verworven niet verder leven wil
Toekomst staat te wachten, een hand voor het gelaat
blikkend naar de nachten die niet hebben gebaat
want vader is gestorven, plannen waren loos
zij heeft slechts verworven, haar status voor een poos
Vroeger werd gezogen en leven nieuw gezonden,
de hond lijkt opgetogen, likt onwetend wonden
van haar in kamerjas, van mij net opgestaan
beginnend dagen vrij, we kunnen ze niet aan

Voor het kikkertje
O, kikkertje, lief schepsel klein
een jasje en een groen tapijt
het zal wel nooit jouw kennis zijn
te weten dan hoe schoon gij zijt
de stipjes, talrijk rond gevlekt
en oogjes puilend turend
op zoek naar eten, een insekt
en dan instinkt afvurend
O, kikkertje, ik zou zo graag
eens kruipen in jouw huid
en zien de schone wereld laag
ter hoogte van het kruid
waarin gij spreekt uw eigen taal
doorheen de kleine zachte geuren
O, kikkertje kon ik éénmaal
net als jij zo groentjes kleuren!

voor mijn vader
hoe stille is 't nu jij me laat
je zijn een straal van leven scheen
zo stille daar die sterre staat
in 't frele blauw zo heel alleen
hoe stille is 't nu jij me laat
net niet zo stil als ' t wel kan zijn
want 'k hoor nog steeds je hart dat slaat
hoe ver dat ook mag zijn
hoe stille is't nu jij me laat
zo stil dat 'k zelfs je adem hoor
en al de tranen die 'k nu ween
ik weet dat het niets baat
want ergens zingt een heel ver koor
en stille , zo stille ga jij nu heen

Vaarwel mijn land der dwazen
Vaarwel mijn land der dwazen
werken, zwoegen tot g'u krom
net niet glipte door de mazen
van het net naar andersom
Vaarwel mijn land der dwazen
met cijfers, nummers, tijd en stond
gij zijt gestrikt als dwaze hazen
in het tikkend klokverbond
Vaarwel mijn land der dwazen
de wijzers houwen bitter door
en filosofen, wijzen preken
't kaartspel met de rust als azen
maar ze kaarten zich van 't spoor
en blijven zelf in 't dwaze steken

Gedicht voor mijn hond Flip
Voor zijn ogen alleen al zou ik van hem houden
de kleuren van groen en bruin zo apart
Met zijn warmte alleen zouden branden de wouden
maar 'k sla ze veel liever op in mijn hart
Voor zijn huid alleen al zou ik van hem houden
zo zacht voor mij, geschoren of kaal
Met zijn vriendschap wellicht bleef vrede behouden
maar 'k noem ze slechts als onze taal
Voor zijn ouderdom nader bemin 'k hem niet minder
al zou hij nog jaren leven
en al was hij bron van meerdere hinder
voor zijn blikken, zijn groeten, zijn staren in 't rond
voor zijn zijn alleen al zou ik alles geven
ook is hij voor velen alleen maar een hond

Aan wie kan ik vertellen
Aan wie kan ik vertellen
hoeveel ik van je hou
de wind doet woorden vellen
als ik het zeggen zou
misschien kan't aan een vogel
maar die is telkens bang
wanneer ik juist wil zeggen
dat ik niet zonder kan
en bomen of de bloemen die weten 't veel te kort
want jaarlijks valt hun weten
steeds dieper in de grond
aan wie kan ik vertellen, de liefde van een vrouw
geen bloem, geen dier, geen mens
die 't ook maar ooit geloven zou

De ontmoeting
Er is meer in hemel ende aard
dan met woorden kan beslecht
onrust, wanhoop vaak gebaard
peilers dieper dan gezegd
De hemel houdt verstarring in
van wonderen daar ontleend
maar 'k heb ook meerdere keer gezien
dat 'k om die hemel heb geweend
De ontmoeting tussen jou en mij
is heden een levend gedicht
waarin liefde dan beschreven zij
als sterren van het hemellicht

Mijn hond is gestorven
Mijn hond is pas gestorven
van mij nu heen gegaan
zijn lijk weldra bedorven
zie ik al voor me staan
Mijn hond ligt dood zo broos
zoals ook sterven kan een mens
zijn wezen daar zo levensloos
gestapt over de grote grens
Mijn hond is nu gestorven reeds
een tijd lang van vandaag
ik mis hem en ik ween dan maar
en weet ik droom nog steeds
Eens echter klopt zijn hart te traag
en ben ik wakker klaar.

Bloemen
zolang nog bloemen leven fraaien
symbool voor hem, symbool voor haar
met wind als hulp doen liefde waaien
naar het in stengels geboren paar
zolang nog bloemen velden kleuren
harmonisch 'dagend tot het blauw
waaronder bijtjes 'zoete geuren
raadsel zijn van man en vrouw
zolang nog bloemen jaarlijks neder
gelegd voor hen die dierbaar zijn
zolang ze bloeien telkens weder
ook na verloren liefdeswijn
zolang nog bloemen zijn op aard
wordt afscheid nemen heus bezwaard

Afscheid
eens zullen bloemen, velden, wijd
naar 't verre mij gezellen
eens zal ik dan ook moe de strijd
mijn laatste dagen tellen
eens zal ik van je gaan
je laten zo bemind
zal hij de deur beslaan
mij nemen dan, de wind
voor altijd van mezelf
zal ik dan afscheid nemen
hellend naar de horizon
met tranen binden stenen
werpen in het water, ikzelf
sterf 's avonds met de zon

Slapeloze nacht
Onder een hemel o zo puur
kan ik het slapen nog niet aan
in dit lichte blauwe vuur
wil ik de verte gadeslaan
o god, o god, geloof ik weer?
Heb ik dan ooit geloof gehad,
of was het slechts een enkele keer
in hoge nood ik U aanbad?
Ik draai verwarring in mijn bed
ik voel me dronken, eek
alleen al als ik denk aan "het"
ik wordt wellicht nog bleek.
Was het nou geen pure nacht
een zacht en lichtend blauwe sfeer
of heeft dit wonder weer gebracht
een vraag, zovele meer?

A qui pourrais-je dire
A qui pourrais-je dire
que moi je t'aime vraiment
le vent ferait maudire
ces mots en le disant
et aux oiseaux c' est pire
car ils ont toujours peur
chaque fois que je veux dire
que j'ai si mal au coeur
aux arbres j' ai tenté
mais leur secret est court
leurs feuilles chaque année
l' enterrent sans retour
A qui pourrais-je dire
ce que je sens pour toi
il n'y a que sourires
de ceux ne croyant pas

Verlangen
Als ik naar dezelfde hemel zou zien
waar jij nu ook naar kijkt
of naar dezelfde ster misschien
die daar zo prachtig prijkt
Als ik naar dezelfde vogel zou zien
waar jij nu ook naar kijkt
of naar dezelfde duif misschien
die nu jouw huis bereikt
Als ik naar dezelfde trein zou luisteren
die golvend brengt de wind
en als ik aan een blad zou fluisteren
of naar een bloem zou wenken
jij wordt door mij bemind
zou jij dan aan mij denken?

De tuin van 't oudershuis
wit de maan
hoog aan de hemel
nu ontdaan
van stergewemel
blauw de lucht
groen het gras
vogels gevlucht
of in struikgewas
klokken zingend
nodigen tot de heer
klanken wringend
in het geheel
vogels in 't blauw
in groep verleidend
een eenling gauw
mijn wezen vermijdend
plots verzwonden
alleen nog de zon
om een bloem af te ronden
vlammend aan de horizon
geluid door de takken
een zachte zucht
zal dan ook verzwakken
tenslotte rust

Herinnering
Weet dat 't niet eens staat geschreven
in het water van de regen
niet in druppels freel als glas
of in een doodgewone plas
Niet in wolken van hierboven
niet in mooie kleine strofen
in een lied of zacht refrein
in 't lawaai van ginds een trein
Weet dat 't niet eens kan geschreven
dan alleen maar in mijn hart
waar je altijd wel zal leven
onze vader zo apart

Het verleden
ik hou van mijn verleden
het laat me niet meer los
ik weet dat toekomst, heden
rijpend is als druiventros
maar kind zie ik mezelf
in wereld onvolwassen
met tevergeefs gedelf
naar soortgelijke rassen
ik hou van vader, moeder, hond
maar die zijn al lang dood
ik hou van mijn verleden
maar 'k raak niet aan mijn brood
wanneer ik niet op tijd en stond
eens denken zou aan 't heden.

=